Ο «Stegosaurus» της Ελπίδας Σταθάτου κατακτά την καρδιά του θεατρικού Λονδίνου στο Vault Festival

Ένα έργο που μιλά για τη νευρική ανορεξία, o Στεγόσαυρος ρίχνει μια καυστική ματιά στις συναισθηματικές και διατροφικές διαταραχές που καταστρέφουν τις ζωές πολλών ανθρώπων, εστιάζοντας στην αληθινή ιστορία μιας 30χρονης γυναίκας Την παράσταση «Stegosaurus» παρουσιάζει η η Ελπίδα Σταθάτου που ζει κι εργάζεται ως ηθοποιός στην καρδιά της θεατρικής Ευρώπης.  Η παράσταση το περασμένο καλοκαίρι παίχτηκε στο φεστιβάλ του Εδιμβούργου (C Royale Theatre), το μεγαλύτερο φεστιβάλ θεάτρου στον κόσμου.


Έπειτα από τις διθυραμβικές κριτικές του Εδιμβούργου για την «αδυσώπητη και ειλικρινή και μαγευτική της ερμηνεία» συνεχίζει το ταξίδι της στο VAULT Festival  στην καρδιά του Λονδίνου. To VAULT είναι ένα φεστιβάλ 2 μηνών που σκοπό έχει να φέρει στο Λονδίνο τις καλύτερες παραστάσεις της χρονιάς από διάφορα μέρη στον κόσμο.
Μία παράσταση που μιλά για ένα από τα μεγαλύτερα θέματα της εποχής μας, τη νευρική ανορεξία, o Στεγόσαυρος ρίχνει μια καυστική ματιά στις συναισθηματικές και διατροφικές διαταραχές που καταστρέφουν τις ζωές πολλών ανθρώπων, εστιάζοντας στην αληθινή ιστορία μιας 30χρονης γυναίκας.

Η ύπαρξη της πρωταγωνίστριας κινείται μεταξύ βουλιμίας, ανορεξίας, κατάχρησης ουσιών, συναισθηματικής κακοποίησης και αποστασιοποιημένου σέξ.

Κρατώντας σαφείς αποστάσεις όμως από κάθε είδος αυτολύπησης και σοβαροφάνειας, το έργο ξεχωρίζει για τις έντονες εναλλαγές ρυθμού και διάθεσης.

Με αιχμή του δόρατος την αμεσότητα της ερμηνείας της Σταθάτου, ο Στεγόσαυρος παρουσιάζει με ρεαλισμό, χιούμορ αλλά και συμπόνια την πάλη των ατόμων με διανοητικές διαταραχές, αυτό το τέρας που τους “ροκανίζει” το μυαλό.

Το Fringe Review περιέλαβε τον Στεγόσαυρο στις προτεινόμενες παραστάσεις του καλοκαιριού, χάρη στη επιτυχία της παράστασης να εξερευνήσει το ανθρώπινο σθένος και της πολυπλοκότητα της ζωής στη σύγχρονη κοινωνία”, μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες της συγγραφέα Έρσης Νιότη.

«Η ιστορία ξεκίνησε όταν διάβασα το σενάριο της  ̈Ερσης Νιότη. Την αυτοβιογραφία της, πάνω στις διατροφικές διαταραχές που την οδήγησαν στην κατάθλιψη. ‘Η ίσως και το ανάποδο. Ήξερα μέσα μου, ότι έπρεπε να το κάνω. Σαν γυναίκα, έπρεπε να πω αυτή την ιστορία, προκειμένου να μάθει όλος ο κόσμος πώς είναι να παλεύεις τόσα χρόνια με τον εαυτό σου. Να ξέρεις, ότι ίσως και να πεθάνεις και να μην σε νοιάζει. Το σημαντικότερο στοιχείο του έργου είναι, ότι οποιοσδήποτε μπορεί να ταυτιστεί με το θέμα, ακόμα και αν δεν έχει περάσει κάποιου είδους συναισθηματικής διαταραχής», δηλώνει η ίδια η Ελπίδα Σταθάτου.

Έγραψαν για την παράσταση:

Broadway Baby: “Το συναίσθημα στην πιο αγνή και αθώα του μορφή.”

Fringe Guru: “Μια αδυσώπητη και από βάθος καρδιάς ερμηνεία.”

Ο Stegosaurus θα παίζεται από τις 28 Φεβρουαρίου μέχρι και τις 4 Μαρτίου στο Network Theatre sto Vault Festival.

Το who is who της Ελπίδας Σταθάτου

Ονομάζομαι Ελπίδα Σταθάτου. Έχω καταγωγή από την Κεφαλλονιά και μεγάλωσα στην Αθήνα. Η πρώτη μου αγάπη σαν παιδί ήταν ο χορός, ξεκίνησα εντατικά στο Δημοτικό και δεν σταμάτησα ποτέ μέχρι τα τέλη Λυκείου. Στην συνέχεια σπούδασα ψυχολογία. Με αφορμή τις σπουδές μου, ξεκίνησα την δική μου θεραπεία πολύ νωρίς.

Μέσα από αυτό το ταξίδι πήρα την απόφαση να παρακολουθήσω μαθήματα υποκριτικής.

Ξεκίνησε τις σπουδές της στην Ελλάδα. Μετά την αποφοίτησή της ήθελε να ταξιδέψει, να μάθει και να δει θέατρο εκτός της χώρας.  Μετακόμισε στο Λονδίνο και κάθε εβδομάδα έδινε audition σε όλες της σχολές της βρετανικής πρωτεύουσας. Ξεκίνησε με 1 year diploma στην υποκριτική στο London School Of Film, Media and Performance και στην συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Physical Theatre στο The Bridge Theatre Company για άλλον ένα χρόνο.

Έκανε  αρκετά short films, διαφημιστικά, video clips και δούλεψε και με κάποιες θεατρικές ομάδες.

Τον Σεπτέμβρη του 2016 βρέθηκε στα χέρια της ένα σενάριο της Έρσης Νιότη. Μια αληθινή ιστορία μιας κοπέλας που πάσχει από διατροφικές διαταραχές και προβλήματα ψυχικής υγείας πάνω από 15 χρόνια.

«Ένιωσα με την πρώτη φορά πως το έργο αυτό είναι κάτι που πρέπει να κάνω. Δεν είχα ξαναδουλέψει σε κάτι τόσο δύσκολο όπως είναι ένας μονόλογος ποτέ, πόσο μάλλον σε ένα τόσο δύσκολο θέμα και στα αγγλικά. Με φόβιζε παρα πολύ να το κάνω αλλά η αγάπη μου για το θέμα και η έλξη μου για το ίδιο το κείμενο ήταν τόσο μεγάλη που αποφάσισα να πάρω το ρίσκο και να συγκεντρωθώ από το μηδέν σε αυτό και ως παραγωγός», αναφέρει η ίδια.

«Έκλεισα εισιτήρια για Ελλάδα για να συναντήσω την Έρση και να της πω την ιδέα μου να ανεβάσω το έργο της στο Λονδίνο κάτι που και για μεγάλη μου χαρά δέχτηκε αμέσως.  Στην συνέχεια, επικοινώνησα με έναν από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες του οποίου την δουλειά παρακολουθούσα χρόνια, γράφοντας του γιατί θέλω να κάνω αυτήν την παράσταση και πόσο πίστευα ότι θα την αγαπήσει ο κόσμος. Ενθουσιάστηκε με το σενάριο και έτσι ξεκίνησε η συνεργασία με τον Joe Hufton, ο οποίος ήταν υποψήφιος για Ολιβιέ Award για την παράσταση Alice in Wonderland», σημειώνει.

«Ξεκινήσαμε με μια εβδομάδα παραστάσεων στο Camden. Με μικρό έως ανύπαρκτο budget με βασικό μας όπλο την σκληρή δουλειά και την αγάπη μας για το έργο. Η παράσταση πήρε πολύ καλές κριτικές και στην συνέχεια λόγω των κριτικών αυτών έγινε δεκτή στο φεστιβάλ του Εδιμβούργου, το οποίο είναι το μεγαλύτερο Φεστιβάλ θεάτρου στον κόσμο. Ο Stegosaurus παίχτηκε στο C Venue Theatre για 20 παραστάσεις», προσθέτει η Ελπίδα Σταθάτου.

Και συνεχίζει: «Απέσπασε καταπληκτικές κριτικές καθώς και ήταν υποψήφιο για το Mental Health Award.  Πλέον, σειρά μετά το Εδιμβούργο έχει το Vault Festival στο Λονδίνο. Το Vault είναι ένα φεστιβάλ διάρκειας 2 μηνών στο κέντρο του Λονδίνου που παίζονται μερικές απο τις καλύτερες παραστάσεις από το Λονδίνο και το φεστιβάλ του Εδιμβούργου».(www.vaultfestival.com).

«Είμαι πάρα πολύ ευγνώμων και χαρούμενη που θα πάρω μέρος σε ένα τόσο μεγάλο festival κυριολεκτικά στην καρδιά του Λονδίνου.   Όμως πάνω απο όλα είμαι περήφανη γιατί μέσα από αυτή την δουλειά έχω γνωρίσει πολλές γυναίκες με διατροφικές διαταραχές και προβλήματα ψυχικής υγείας οι οποίες μοιράστηκαν μαζί μου τις ιστορίες τους και τον πόνο που πέρασαν μέσα από αυτή την ασθένεια. Η παράσταση βοήθησε πολύ να νιώσουν λιγότερο μόνες και να ανοιχτούν. Και κάπως έτσι, μέσα από τον Stegosaurus ένιωσα ότι έχω κάνει αυτό που θέλω να κάνω σαν ηθοποιός, να αγγίζω τις καρδιές των ανθρώπων που έρχονται να με δουν.  
», καταλήγει.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *