Φαίδρα της Μ. Τσβετάγιεβα, σε σκηνοθεσία Δ. Καραντζά στο Θέατρο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Η Μαρίνα Τσβετάγιεβα, μια από τις σημαντικότερες ποιητικές φωνές του 20ού αιώνα, ποιήτρια που γεφύρωσε με μοναδικό τρόπο τον μοντερνισμό με τη λυρική συγκίνηση, ολοκλήρωσε τη «Φαίδρα» το 1927 παραδίδοντάς μας μια από τις ψυχολογικά βαθύτερες εκδοχές του μύθου. Η Τσβετάγιεβα τοποθετεί όλη την ιστορία στο παλάτι του Θησέα στην Τροιζήνα εγκαθιδρύοντας δυο δραματουργικά δίπολα βασισμένα στη διαλεκτική του έρωτα ανάμεσα σε άντρα και γυναίκα. 

Φαίδρα της Μ. Τσβετάγιεβα, σε σκηνοθεσία Δ. Καραντζά στο Θέατρο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Φαίδρα της Μ. Τσβετάγιεβα, σε σκηνοθεσία Δ. Καραντζά στο Θέατρο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ
Φαίδρα της Μ. Τσβετάγιεβα, σε σκηνοθεσία Δ. Καραντζά στο Θέατρο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Η Μαρίνα Τσβετάγιεβα μεταγράφει το μύθο της Φαίδρας και του Ιππόλυτου σε μια ποιητική αλληγορία που μας καλεί να αφυπνίσουμε τη σχέση μας με τη φύση και το ένστικτο.

Μια σκηνική σύλληψη για πέντε πρόσωπα που επιχειρούν σ’ έναν νεκρό τόπο να ανασυνθέσουν την χαμένη μας σχέση με την ελευθερία, την ερωτική επιθυμία και την απενοχοποίηση. Δύο ισχυρά δίπολα (Τροφός- Φαίδρα / Σύντροφος Ιππόλυτου- Ιππόλυτος) διαπραγματεύονται την ανάγκη για παρέκκλιση και για μια βουτιά στο χάος της επιθυμίας και του φυσικού σώματος , μπροστά στον Θησέα, που ενώπιόν του εκπληρώνεται μια μοίρα.

Η ποιήτρια

Η Ρωσίδα ποιήτρια Μαρίνα Τσβετάγιεβα (1892-1941) γεννήθηκε στη Μόσχα. Εξέδωσε την πρώτη της ποιητική συλλογή το 1910 και λίγο αργότερα εγκατέλειψε τις εγκύκλιες σπουδές της και παντρεύτηκε τον Σεργκέι Έφρον. Το 1922, δηλώνοντας την αντίθεσή της στην Οκτωβριανή Επανάσταση, εγκατέλειψε την πατρίδα της και έως το 1939 έζησε στο εξωτερικό. Όταν επέστρεψε στη Σοβιετική Ένωση, η κόρη της φυλακίστηκε, ο άντρας της εκτελέστηκε και η ίδια τελικά αυτοκτόνησε. Είναι μια από τις σημαντικότερες ποιήτριες του 20ού αιώνα.

Για τη “Φαίδρα” της Τσβετάγιεβα

Γραμμένη από την ίδια την ποιήτρια πρωτίστως για να διαβάζεται –και όχι για να παίζεται επί σκηνής– η «Φαίδρα» έχει πλέον καθιερωθεί στο διεθνές δραματολόγιο. Οι ιδιαιτερότητες που αναγνωρίστηκαν στο έργο το 1927 (ασυνήθιστος χειρισμός του μύθου, ιδιοσυγκρασιακή ποιητική γλώσσα και στίξη) αποτελούν σήμερα αποδείξεις του καινοτόμου ποιητικού οράματος της Τσβετάγιεβα, το οποίο επηρέασε ανεξίτηλα τη ρωσική και την παγκόσμια ποίηση.

ΣΥΝΤΕΛΤΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Χρήστος Χρυσόπουλος

Διασκευή: Θεοδώρα Καπράλου

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς

Βοηθός σκηνοθέτη: Γκέλυ Καλαμπάκα

Σκηνικό: Μαρία Πανουργιά

Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Μουσική: Γιώργος Πούλιος

Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος

Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος

Φωτογραφίες: Γκέλυ Καλαμπάκα

Παραγωγή: ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

Παίζουν:

Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Στεφανία Γουλιώτη, Αλεξία Καλτσίκη,

Αναστάσης Ροιλός, Μιχάλης Σαράντης

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 5 Νοεμβρίου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.