Αν το ελληνικό TikTok είχε soundtrack τους τελευταίους μήνες, αυτό θα ήταν αναμφίβολα το «Βαλς των Ονείρων». Η Μαριάνα Κατσιμίχα κατάφερε να κάνει μια ολόκληρη νέα γενιά να το τραγουδάει, αποδεικνύοντας πως το καλό τραγούδι είναι πάντα επίκαιρο. Σήμερα, στην πιο ώριμη στιγμή της, μας συστήνεται εκ νέου. Η κόρη του Πάνου Κατσιμίχα ετοιμάζεται για μια συνάντηση που μοιάζει με ραντεβού με την ιστορία. Λίγο πριν ανέβει στη σκηνή του Λυκαβηττού στις 6 Ιουνίου, στο πλευρό των Πυξ Λαξ, μας μιλά για το βάρος του ονόματός της, τη δύναμη της μουσικής που δεν παλιώνει ποτέ και το δικό της, αυθεντικό ταξίδι στο φως. Μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις της για τη μεγάλη βραδιά της 6ης Ιουνίου και την εμπειρία του να μοιράζεσαι τη σκηνή με τους «θρύλους» της ελληνικής ροκ, ενώ μας αποκαλύπτει τα επόμενά της σχέδια.
Η Μαριάνα Κατσιμίχα στο travelgirl: “Μου αρέσει πως με κάποιο τρόπο πάω κόντρα σε αυτή την εποχή που τα πάντα είναι γρήγορα”
Το «Βαλς των Ονείρων» έχει μια αέρινη, σχεδόν κινηματογραφική αίσθηση. Πώς νιώθετε που συστήνεστε στο κοινό με ένα κομμάτι που μοιάζει να πηγαίνει «κόντρα» στην ταχύτητα της εποχής;
Μ’ αρέσει να σκέφτομαι πως με κάποιο τρόπο πάω κόντρα σε αυτή την εποχή που τα πάντα είναι γρήγορα και λειτουργούν κυρίως για το φαίνεσθαι παρά για το είναι. Είναι όμορφο που ένα τραγούδι διαφορετικό έγινε γνωστό τόσο σε νέους όσο και μεγαλύτερους. Μόνο χαρά μπορώ να νιώσω για όλο αυτό.
Πόσο σημαντική ήταν η ενορχηστρωτική προσέγγιση για να αποδοθεί αυτή η «ονειρική» διάσταση που περιγράφει ο τίτλος;
Πάντα η ενορχήστρωση κάνει τη μεγαλύτερη και πιο σημαντική δουλειά. Αν μια όμορφη μελωδία και στίχοι δεν πλαισιωθούν κατάλληλα , σίγουρα θα χαθεί μεγάλο μέρος από το περιεχόμενο του εκάστοτε κομματιού. Οπότε ναι και στο συγκεκριμένο κομμάτι η ενορχήστρωση θεωρώ έδωσε πολλή απ’ την ατμόσφαιρα που περιγράφεις.
Στις 6 Ιουνίου θα συμμετέχετε στην συναυλία του ΠΥΞ ΛΑΞ. Ο Λυκαβηττός είναι ένας χώρος-σύμβολο για την ελληνική μουσική. Τι σκέψεις περνούν από το μυαλό σας όταν φαντάζεστε τον εαυτό σας πάνω σε αυτή τη σκηνή ;
Τεράστια τιμή, δέος και άγχος. Αυτά τα τρία όλα μαζί, μπερδεμένα. Και σίγουρα πολλή χαρά που έχω αυτή την ευκαιρία σε αυτό το σημείο της καριέρας μου και σε αυτή την ηλικία που βρίσκομαι.
Πώς προέκυψε αυτή η σύμπραξη; Τι σημαίνουν για εσάς τα τραγούδια του Φίλιππου Πλιάτσικα και του Μπάμπη Στόκα, πέρα από τη δεδομένη φιλία και ιστορία με την οικογένειά σας;
Απ ό,τι γνωρίζω ο Φίλιππος Πλιάτσικας άκουσε το κομμάτι μας και φαντάζομαι και αυτά που κάνω, του άρεσαν και έτσι επικοινώνησαν οι εταιρίες μας και αποφασίστηκε να παίξω μαζί τους. Με το Μπάμπη Στόκα είχαμε και μία επικοινωνία παλιότερα καθώς είχε φιλικές σχέσεις με έναν θαμώνα ενός μαγαζιού που δούλευα, εκείνος του είχε μιλήσει για μένα και έτσι μία μέρα ήρθε από το μαγαζί να μου πει ότι του αρέσει αυτό που κάνω και να συνεχίσω. Που να φανταζόμουν ότι μετά από χρόνια θα έπαιζα μαζί του. Η μουσική τους είναι για μένα η βάση και η αρχή αυτού του είδους μουσικής, μαζί με κάποιους άλλους, οπότε είναι πολύ σημαντικό να βρίσκομαι στη σκηνή μαζί τους.
Τι να περιμένουμε να ακούσουμε από εσάς σε αυτή τη συναυλία;
Είναι όλα υπό επεξεργασία ακόμα δεν μπορώ να πω πολλά.
Μεγαλώνοντας σε ένα σπίτι όπου η μουσική των αδελφών Κατσιμίχα ήταν η καθημερινότητα, πότε συνειδητοποιήσατε ότι θέλετε να ακολουθήσετε τον ίδιο δρόμο;
Δεν υπήρξε κάποια στιγμή που είπα ότι θα κάνω αυτό. Έγινε σταδιακά και κάπως οργανικά. Δεν υπάρχει δηλαδή συγκεκριμένος χρόνος που το πήρα απόφαση. Ίσως τον τελευταίο χρόνο να έγινε αρκετά πιο συνειδητό ότι θα κάνω αμιγώς αυτό, τουλάχιστον για τώρα.
Ποια είναι η πιο πολύτιμη κουβέντα που σας έχει πει ο πατέρας σας σχετικά με την έκθεση στη δημοσιότητα και την αλήθεια της τέχνης;
Μου έχει δώσει πολλές συμβουλές και κυρίως αφορούν το να μη χάσω τον εαυτό μου μέσα από την έκθεση και την προβολή. Έχουμε συζητήσει αρκετά σχετικά και με τις δικές του δυσκολίες, οπότε έχω πάρει πολλά μαθήματα νιώθω.
Τι σας εμπνέει περισσότερο να γράψετε στίχους σήμερα; Η πόλη, οι ανθρώπινες σχέσεις ή μια εσωτερική ανάγκη φυγής;
Τα συναισθήματα μου, οι άνθρωποι που αγαπώ, οι άνθρωποι που δεν έχω πια κοντά μου, τα κοινωνικά γεγονότα. Και ό,τι άλλο έχω μέσα μου και θέλω να εκφράσω.
Πώς βλέπει μια νέα δημιουργός το τοπίο της ελληνικής μουσικής το 2026; Υπάρχει χώρος για ρομαντισμό και «όνειρα»;
Πάντα υπάρχει χώρος για ρομαντισμό και όνειρα. Τώρα το αν αυτά τα όνειρα και ο ρομαντισμός θα πραγματωθούν είναι ένα άλλο κομμάτι. Όμως τη μουσική και την τέχνη πρέπει πάντα να τη βλέπουμε ρομαντικά, αλλιώς θα πεθάνει και θα χαθεί πολύ γρήγορα από μέσα μας.
Μετά τον Λυκαβηττό και το «Βαλς», ποιοι είναι οι επόμενοι σταθμοί; Υπάρχει υλικό για έναν ολοκληρωμένο δίσκο;
Υπάρχει υλικό που αρχίζει να δουλεύεται. Είναι δικό μου υλικό και είμαι πολύ χαρούμενη που θα συμβεί. Ανυπομονώ να ολοκληρωθεί μέσα στην επόμενη σεζόν και να τον παρουσιάσω καθώς είναι σε μεγάλο βαθμό εκφρασμένη η αισθητική μου και και ο συναισθηματικός μου κόσμος μέσα σε αυτή τη δουλειά.
«Αν το “Βαλς των Ονείρων” ήταν η αρχή μιας ιστορίας, πού θα θέλατε να βρει τους ακροατές σας στο τέλος της;»
Οι ακροατές μου θα ήθελα σε οποιοδήποτε μέρος της ιστορίας να συνεχίσουν να με ακούνε, αν έχω κάτι να τους πω και να νιώθουν έστω και λίγο κάτι απ’ αυτά που νιώθω όταν τραγουδώ και δημιουργώ.