Υπάρχουν μέρες που η πόλη σε βαραίνει. Εκείνα τα καλοκαιρινά πρωινά που η Αθήνα βράζει και το μόνο που ζητάς είναι μια διέξοδος· μια γρήγορη φυγή προς το γαλάζιο, χωρίς όμως την ταλαιπωρία των πλοίων και των καθυστερήσεων. Σε μια τέτοια αναζήτηση βρέθηκα να οδηγώ στην παραλιακή λεωφόρο, με τον ήλιο να καθρεφτίζεται στο καπό του αυτοκινήτου και τον προορισμό να είναι προδιαγεγραμμένος: Grand Beach Lagonissi.
Μια μέρα στην Grand Beach Lagonissi: Βουτιές σε κρυστάλλινα νερά σε κοντινή απόσταση από το κέντρο της Αθήνας

Δεν είναι απλά μια παραλία. Είναι ένα χώρος πολυτέλειας και χαλάρωσης, φωλιασμένο σε ένα από τα πιο προνομιακά σημεία της Αθηναϊκής Ριβιέρας.

Φτάνοντας στο Grand Resort Lagonissi, η αλλαγή του σκηνικού είναι ακαριαία. Η βοή της λεωφόρου σβήνει και τη θέση της παίρνει ο ψίθυρος των φοινίκων και ο ήχος του κύματος. Περνώντας την είσοδο της Grand Beach, νιώθεις αμέσως ότι μπαίνεις σε έναν «προστατευμένο» παράδεισο. Η αμμουδιά απλώνεται χρυσή, αγκαλιάζοντας έναν κλειστό, απάνεμο κόλπο, όπου τα νερά μοιάζουν με καθρέφτη, λες και βρίσκεσαι σε νησί. Το πρώτο πράγμα που με κέρδισε ήταν η αίσθηση του χώρου. Παρά τη δημοτικότητά της, οι αποστάσεις ανάμεσα στις αναπαυτικές ξαπλώστρες είναι τέτοιες που σου επιτρέπουν να διατηρήσεις την ιδιωτικότητά σου. Ξαπλώνοντας κάτω από τη σκιά της ομπρέλας, με την γρανίτα στο χέρι, ένιωσα τους ρυθμούς μου να πέφτουν. Εδώ, ο χρόνος κυλάει διαφορετικά.

Η θάλασσα στην Grand Beach είναι ιδανική για όσους αγαπούν τα ρηχά, καθαρά νερά. Η άμμος συνεχίζεται και μέσα στο βυθό, κάνοντας το περπάτημα μια απόλαυση. Πέρασα τις πρώτες ώρες κολυμπώντας στα κρυστάλλινα νερά. Όταν όμως η μεσημεριανή ζέστη άρχισε να σφίγγει, μεταφέρθηκα στο σήμα κατατεθέν της παραλίας: την περίφημη πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων που μοιάζει να αιωρείται πάνω από τη θάλασσα. Το να κολυμπάς στην πισίνα και να βλέπεις το απέραντο γαλάζιο του Σαρωνικού να απλώνεται ακριβώς από κάτω σου, είναι μια εμπειρία που σου κλέβει την ανάσα. Είναι το απόλυτο spot για φωτογραφίες, αλλά κυρίως, για να νιώσεις αυτή την αίσθηση της απόλυτης ελευθερίας.

Για τους πιο δραστήριους, βέβαια, το Grand Pier προσφέρει μια τεράστια ποικιλία από water sports. Αν και δελεάστηκα από τα jet ski που έσκιζαν τα κύματα στο βάθος, η δική μου μέρα ήταν αφιερωμένη στην τέχνη του *dolce far niente* – της γλυκιάς απραξίας.
Γεύσεις και Cocktails δίπλα στο κύμα

Γύρω στις τρεις το μεσημέρι, η αλμύρα άνοιξε την όρεξη. Το Grand Beach Grand Kiosk και το Poseidon Tavern προσφέρουν επιλογές που καλύπτουν κάθε επιθυμία. Αντί για ένα βαρύ γεύμα, μπορεί να επιλέξει κάποιος μερικά light snacks και club sandwich ή σαλάτες, συνοδευόμενα από ένα signature cocktail. Το service; Άψογο και διακριτικό. Δεν χρειάζεται να κουνηθείς από τη θέση σου· η παραγγελία έρχεται με ένα tab στην ξαπλώστρα σου, επιτρέποντάς σου να παραμείνεις προσηλωμένος στον στόχο σου: τη χαλάρωση. Στον Ποσειδώνα μπορεί κάποιος να φάει από ψητά της ώρας, κρεατικά ή ψαρικά, ενώ μπορεί να ρωτήσει για τα πιάτα ημέρας.
Το μεγαλείο του ηλιοβασιλέματος

Αν υπάρχει ένας λόγος για τον οποίο αξίζει να μείνει κανείς στην Grand Beach μέχρι αργά, αυτός είναι το ηλιοβασίλεμα. Καθώς το απόγευμα προχωρά, ο κόσμος αρχίζει να λιγοστεύει, η μουσική χαμηλώνει και η φύση παίρνει το πάνω χέρι. Ο ήλιος αρχίζει να βουτάει πίσω από τους λόφους της Πελοποννήσου στο βάθος, βάφοντας τον ουρανό με αποχρώσεις του πορτοκαλί, του ροζ και του βαθύ μωβ. Αυτή η στιγμή, όπου η θάλασσα γίνεται ένα με τον ουρανό, είναι η καλύτερη υπενθύμιση για το πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε τέτοια καταφύγια σε απόσταση αναπνοής από το κέντρο της Αθήνας.
Η Grand Beach Lagonissi δεν είναι απλώς μια επιλογή για μπάνιο· είναι μια mini-απόδραση . Ναι, το κόστος της εισόδου είναι premium, αλλά οι παροχές, η καθαριότητα, η ασφάλεια και, πάνω απ’ όλα, η αισθητική του χώρου δικαιολογούν κάθε ευρώ. Είναι το μέρος όπου θα πας για να γιορτάσεις μια ειδική περίσταση, για να εντυπωσιάσεις έναν καλεσμένο από το εξωτερικό, ή απλά για να κάνεις ένα δώρο πολυτέλειας στον εαυτό σου. Φεύγοντας, καθώς τα φώτα του resort άναβαν ένα-ένα πίσω μου, πήρα μαζί μου τη μυρωδιά του αντηλιακού, τη ζεστασιά της άμμου στα πόδια και μια γεμάτη «μπαταρία» έτοιμη να αντιμετωπίσει ξανά την καθημερινότητα της πόλης. Μέχρι την επόμενη φορά.
