«Να Κλαις»… δύο λέξεις που σε μια εποχή που δεν αντιδρούμε σχεδόν σε τίποτα, είναι από μόνες τους μια επαναστατική πράξη. Μια πρόσκληση σε ανυπακοή. Στο να εκφράζεις αυτό που νιώθεις χωρίς να σκέφτεσαι πώς θα αντιδράσουν οι άλλοι.
Γιώργος Καραδήμος και Ελεονώρα Ζουγανέλη μαζί στο τραγούδι “Να Κλαις”
Κάποια τραγούδια μας διαλέγουν.
Τα χρωστάμε στον εαυτό μας.
Μερικές φορές αρκεί να πιστεύεις εσύ.
Σε ένα τραγούδι, σε μια προοπτική, στο όνειρο που κάποιες φορές είναι αρκετό.
Πλέον με όλα όσα έχω ζήσει, ξέρω ότι το να ονειρεύεσαι είναι μια μικρή επανάσταση. Και η τρυφερότητα, που τόσο λείπει στις μέρες μας, είναι πράξη αντίστασης.
Αυτό το τραγούδι είναι και τα δύο.
Ελεωνόρα σ’ ευχαριστώ που δίνεις πνοή σ’ αυτό το όνειρο.
Το καινούργιο τραγούδι του Γιώργου Καραδήμου κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες από την The Hubsters
Στίχοι-Μουσική-ενορχήστρωση: Γιώργος Καραδήμος
Μαντολίνο: Νίκος Κατσίκης
Mastering: Ανέστης Ψαραδάκος
Ευχαριστούμε την Panik! για την ευγενική παραχώρηση της Ελεωνόρας Ζουγανέλη
Στίχοι:
Να κλαίς
Πάνω στη σάρκα μου να κλαις γοερά
Να κλαις
Γιατί όσα χάσαμε δεν είναι μικρά
Να κλαις
Και πριν να φύγεις μακριά
Ας δω τα μάτια σου υγρα
Να πέσω να πνιγώ σ αυτά
Να κλαις
Κι ας σ αγκαλιάσω τελευταία φορά
Να κλαις
Και το κενό ας το κοιτάζω ξανά
Να κλαις
Γιατί δεν είμαστε αρκετοί
Γιατί δεν πίστεψες πολύ
Τι σημασία έχει γιατί
Ποσο σε ειχα αγαπήσει
Και πόσο εσύ
Που λάτρεψα κάθε σου ανάσα
Και κάθε πληγή
Πόσο σε είχα αγαπήσει
Πόσο εσύ
Που έδινα ολες τις μάχες
Για δύο μαζί
Βροχή
(Να ταν η ζωή σαν ταινία)
Να πιανε τώρα μια ωραία βροχή
(Σαν όνειρο)
Μαζί
(Να σ αγγίζω)
Μαζί να φεύγαμε απ αυτη τη σκηνή
(Σαν υγρασία)
Βυθός
(Στα μάτια σου)
Να μοιαζε λέει κι ο ουρανός
(Στα χείλη σου)
Να μη ρωτήσω τι και πως
(Να γίνομαι ρούχο σου)
Κι όλα να γίνονταν αλλιώς
Πόσο σε είχα αγαπήσει
Και πόσο εσυ
Που λάτρεψα καθε σου ανάσα
Και κάθε πληγή
Πόσο σε είχα αγαπήσει
Πόσο εσυ
Που έδινα ολες τις μάχες
Για δύο μαζί